Gündem

Benim annem babam hem mükemmel, hem de özel

3 Aralık 2019 . 21:16

Beyza 13 yaşında şahane bir çocuk. Kendi yaşıtlarından bir farkı var Beyza’nın. Onun içinde bulunduğu durum “Koda” olarak tanımlanıyor kendisi gibi yaşayan diğer kaderdaşlarının arasında. Beyza’nın anne ve babası işitme ve konuşma engeli olan bireyler. Beyza’nın kocaman bir dünyası dahası kocaman bir yüreği var. 3 Aralık Dünya Engel(siz)ler Günü için çok özel bir söyleşi yaptık. Ben ve bu hikâyenin kahramanı Beyza.

Benim annem babam hem mükemmel, hem de özel

    Haber: Elif Şentürk

    Bize kısaca kendinden bahsedebilir misin?

    2006 yılında doğdum. 13 yaşındayım. Canip Baysal Ortaokulunda 8.sınıf öğrencisiyim. İşaret Dilini 3,5 yaşında annemden öğrendim. 1. Sınıfa giden bir kardeşim var. Oda işaret dilini 4 yaşında annem ve benden öğrendi.

    İşitme engelli bir aileye sahip olmak nasıl bir şey?

    Anne ve babamın işitme engelli olmasının hayatıma farklı etkileri var. Genellikle iyi yönde. Herkesin anne babası mükemmeldir ama benimkiler hem mükemmel hem özel. Şöylede bir durum var normal hayatta anneneler çocuklarına yardımcı olur. Bana da annem her konuda elinden geldiğince yardımcı oluyor ama benim ona yardım etmem gereken daha fazla konu var. Ben en çok annemin ve babamın benim sesimi duymalarını isterdim ve ben de onların sesini duymak isterdim. Küçükken herkes annesine babasına bağırır ya hani ben annem, babam ben bağırsam bile duyamazlar diye üzülürdüm ama yaşım ilerledikçe bu duruma alıştım. Ama hiçbir zaman isyan etmedim annemin ve babamın bu durumuna, elimden geldiğince her zaman onların yanında olacağım. Her anne baba korumacıdır ama benim ailem biraz daha fazla korumacı beni geçen seneye kadar hiçbir yere tek başıma göndermiyorlardı. Sürekli yanımda olmak istiyorlardı. Bu durumdan sıkılıyordum ama büyüdükçe insan daha çok şeyler öğreniyor ya, anlıyorum onların yanında başka kimse olamayacağı için bizleri hep yanlarında görmek istiyorlar.

    Sosyal Medya’da İşaret Dili ile ilgili yapılan paylaşımlar hakkında ne düşünüyorsun?

    Çoğunu hiç samimi bulmuyorum.  Bence tek gün değil her gün hatırlanmalı diye düşünüyorum. Toplum tarafından linç yememek için yapılan paylaşımlar bazen bizleri umutlandırıyor. Ama bir süre sonra anlıyoruz insanların ikiyüzlülüğünü. Herkes için bunu söyleyemem ama insanlar engellileri anlamak için bir şey yapmıyor. En basitinden işaret dili öğrenebilirler. Tek yaptıkları özel günlerde ‘3 Aralık Engelliler Haftası’nda’ ya da ‘7 Haziran Türk İşaret Dili Bayram’ı’ gibi günlerde post paylaşıp geçiyorlar. Onların buna ihtiyacı yok. Sadece sizlerin onların yanında olmalarını istiyorlar.

    Kamu kuruluşlarından akrabalarına kadar işaret dili bilmeyen bir sürü insan var mesela bizlere sadece Türkçe öğretiliyor ama hiçbir zaman okullarda Türk işaret dili öğretilmedi bizlere. Kurumsal yerlerde işaret dili bilinmesi gerekiyor ama hiç kimse bilmiyor. Mesela bütün gazetecilerin işaret dili bilmesi gerekiyor diye düşünüyorum yapılan haberler her insana ulaşmalı diye düşünüyorum. Ailen hiç kamu kuruluşlarında işitme engelli olduğu için bir olay yaşadı mı?

    Kamu hakkında söylediklerine katılıyorum. Bütün kamu kuruluşları, özel sektörde dahil olmak üzere herkesin işaret dili bilmesi lazım. Evet, böyle bir olay babamın başına geldi. Çok fazla üzülmüştü. Dişçiye gitmiştik. Bize 2 hafta sonra gelmemizi söylediler ve randevu vermişlerdi. Randevu günü gittiğimizde bize randevu vermediklerini söylediler. Bizde tercüman çağırdık. Tercüman ile beraber gittiler randevu kağıdını verdiler ve böyle bir şey yazmadıklarını söylediler. O gün tekrar muayenesi yapıldı ve 2 hafta sonra yeniden çağırdılar. Aynı olaylar tekrar başımıza geldi.

    Bizler İşitme Engelliler bizlere uyum sağlamak zorunda gibi davranıyoruz. Bizim göremediğimiz ufak tefek detaylar onların hayatını kolaylaştırabilir. Onların bizlerden beklentileri neler?

    İşaret Dilini sadece popüler olmak için videolar çekip paylaşmak için değil gerçekten onlara yardım edebilmek onlarla iletişim kurabilmek için öğrenmeleri lazım. Mesela sen Halil İbrahim hoca ne zaman yardıma ihtiyacımız olsa yanımızdasınız. Onların çok bir beklentileri yok aslında onlara gülümsemeniz ve nasıl olduklarınızı sormanız bile mutlu ediyor onları. Her kamu kuruluşunda, özel sektörde herkesin işaret dili bilmesi lazım. İngilizce öğrenebiliyorlarsa işaret dilini de öğrenebilirler.  İşaret dili okular da ders olarak verilmeli. Bütün engellilerin topluma kazandırılması için daha çok çalışma yapılmalı.

    Coda’ların nasıl bir hayatı var peki?

    Codalara hiçbir şekilde destek yok. Ben sınava hazırlanıyorum. Kendi başıma çalışmam yetmiyor. Takıldığım konularda sen ve bazı insanlar yardımcı oluyor ben bu konuda biraz şanslıyım peki diğer Codalar ne yapacak? Geleceğimizden bizde herkes gibi endişeliyiz. Codaların diğer insanlardan biraz daha ayrıcalıklı olması gerektiğini düşünüyorum. Mesela müzeler, sinema ve tiyatro gibi etkinlikler daha uygun fiyata ya da ücretsiz olabilir.

    • EgeTuraAksu3 Aralık 2019 . 21:32

      Elif Hanım haberleriniz cidden çok iyi ve ilgi çekici.
    • HalilbrahimUAR3 Aralık 2019 . 22:08

      Duyarlılığınıza ve farkındalığınıza teşekkür eder, başarılarınızın devamını dilerim.
      %100
    • Ayeglsenem3 Aralık 2019 . 23:20

      Farkındalık önemli gerçekten çok güzel bir konuya böyle bir günde nokta koymak farkındalık yaratmak güzel bir duygu teşekkürler Elif Şentürk Başarılar Beyza ve sana....
    • ahinentrk4 Aralık 2019 . 07:31

      Tebrik ederim,toplumda her bir berey engelli adayı olduğumuz müddetçe,gönüllerimizin engelli olmaması DİLEKLERİMLE,seni tebrik ederim

    Yorum yazın

    İsim (Gerekli)
    Yorumunuz (Gerekli)

    Sayfada yer alan yorumlar kişiye ait görüşlerdir. Yapılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu değildir.